maandag 4 december 2017

Deel 2 van mijn zomers avontuur wat kanker bleek te zijn....

Hier is dan eindelijk deel 2 van het avontuur van afgelopen zomer... omdat het niet zo heel goed gaat heeft het dus een tijd geduurd voordat ik met het volgende stuk kwam.

Ik eindigde mijn vorige blog met dat ik eindelijk met weekendverlof zou mogen maar er toen een schimmel in mijn buik ontdekt was. Deze schimmel was volgens de MDL-arts heel gevaarlijk en moest direct behandeld worden met antibiotica, tuurlijk dat kon er ook nog wel bij.
de PICC-lijn 
Uit mijn CF leven ben ik antibiotica kuren wel gewend van 2 tot 3 weken dus dat had ik dan ook in mijn hoofd, maar deze schimmel moest weken tot misschien wel maanden behandeld worden....pfff ik dacht dat ik dood ging toen ik dat hoorde, daar ging me verlof..... en me op-weg-naar-huis periode die ik dacht aan te breken.
Van deze schimmel zou ik ook extreem ziek moeten zijn maar dat was nou net het vreemde ik voelde me juist beter... dus ik begreep er totaal niks van.
Omdat de artsen wisten hoe belangrijk het verlof voor me was en omdat ik me goed voelde en er geen koorts was hebben ze heel veel overleg gehad en besloten me toch 1 nachtje naar huis te laten gaan.
Ik had een lange lijn in mijn hals, een infuus wat tot aan mijn hart liep deze mocht niet mee naar huis en het was ook eigenlijk wel de bedoeling dat die na al die weken eruit zou gaan ivm infectie gevaar MAAR ik moest natuurlijk ook nog weken die kuur voor de schimmel..... daarom zou ik maandag een PICC-lijn krijgen, een lijn die onder verdoving en echo aan de binnenkant van de bovenarm word geplaatst en 40 cm word doorgeschoven richting het hart, deze zou ik thuis met thuiszorg kunnen verzorgen en hierover zou ook de chemo kunnen.
Gezellig knuffelen tijdens het weekendverlof
Zo kreeg ik zaterdagochtend een kuur en zou ik zondagavond weer terug komen voor een kuur zo kreeg ik toch me dagelijkse portie EN kon ik even naar huis. En wat was dat geweldig die 24 uur in eigen huis, eigen bed, eigen bank, eigen douche en natuurlijk de honden eindelijk weer zien en knuffelen!
Zondagavond aangekomen zou ik tijdelijk een infuus krijgen omdat ik die ene dosis antibiotica moest hebben maar pas de volgende dag de PICC lijn zou kunnen krijgen.
Het infuus moest die avond nog even geprikt worden door een arts maar ik wist al dat dit prikken niet zou lukken en dat die avond weer zou eindigen bij de anesthesie MAAR direct daar naar toe dat mocht niet want dat is tegen het protocol, er moeten eerst 2 artsen het 2x geprobeerd hebben....
Toen ik dit avontuur starte en voor het kijkonderzoek een infuus moest had ik 2 dagen voor tijd al aangegeven dat ik niet te prikken ben en eigenlijk direct door een anesthesist geprikt moet worden en dat ik het protocol wel kende maar mijn lichaam inmiddels ook goed ken....
Maar natuurlijk ging dat niet en probeerde een arts het 2 keer en zei " dit gaat het niet worden ik vraag een collega" daarna kwam arts 2 met een grote lach en de opmerking " ik kom even een infuusje prikken" toen was ik er klaar mee, er was al veel voorgevallen oa het perse op maandagmorgen moeten komen en woensdag pas een onderzoek hebben en zo waren er heel veel dingen al misgegaan.
Nou toen was de maat vol voor mij en heb ik geweigerd om weer in me te laten prikken, ik weiger niet snel maar dacht doen DOEI ik eis een anesthesist en gelukkig kreeg ik me zin hahaha en die persoon prikte meteen raak, daarna hebben ze me de lange lijn gegeven tijdens de operatie omdat ik zo moeilijk te prikken was dus hoefde ik tot die zondagavond geen gewoon infuus.
Maarja die zondagavond dus wel.... en het zou om 1 keer antibiotica gaan en 12 uur later kreeg ik de PICC lijn.... tja wat doe je dan... als je weet dat het infuus prikken drama word en dit keer ging de "ik wil naar anesthesie" niet op helaas...   dus heb ik de keuze gemaakt om niet het infuus te laten prikken, en dus niet die ene dosis te ontvangen maar lekker op tijd te gaan slapen en de volgende ochtend de PICC lijn te laten plaatsen. Ik was er van overtuigt dat ik die ene nacht wel zou overleven na alles wat er gebeurd was.
Maandagochtend, ja ik werd gewoon weer wakker ondanks het weigeren van de kuur,  tijdens de artsen ronde zagen de artsen mij een heel stuk opgeknapt en ik geloof zeker dat dat kwam door die 24 uur thuis, dat had me zo goed gedaan en me weer zoveel kracht gegeven.
Mijn eerste chemo.
Ik zou die week nog moeten blijven om alles voor te bereiden voor thuis maar ook te zien of ik opknapte van de schimmel, en om mijn eerste chemo te krijgen.
De eerste chemo viel me ontzettend mee, het was vreemd om daar met alle mensen op een rij te liggen de een doodziek spugend en de ander etend rechtop, ik voelde me toen heel goed dus zat bij de club van rechtop en etend hahaha.
En zo kwam er dus naar 8 weken een einde aan mijn onverwachtse avontuur, nou ja eind...een eind aan de opname maar mij gevecht tegen de kanker begon toen pas.
Thuis kreeg ik nog wel twee weken, ja gelukkig MAAR twee weken antibiotica tegen de schimmel en dan moest het over zijn. Elke dag zou de thuiszorg komen om het medicijn aan te hangen, nou dat heb ik jaren zelf gedaan dus kon ik dat nu ook, dus dagelijks met behulp van Matthijs hingen we een zakje antibiotica aan om zo onze zelfstandigheid te behouden.

Mijn behandeling voor de kanker is als volgt, ik moet elke 3 weken voor chemo naar Groningen en dit dan totaal 8 keer, ik krijg dan 3 soorten chemo via het infuus en ik moet daarna 5 dagen prednison 100 mg per dag slikken dus met een beetje geluk ben ik eind 2017 klaar en krijg ik in 2018 te horen of de kanker weg is.
Ik kreeg natuurlijk een heleboel informatie mee over wat er voor bijwerkingen mogelijk waren en wat er mogelijk was aan pruiken en andere middeltjes, therapieën etc om alles dragelijk te maken.
Op de braderie met mijn haarstuk op
Omdat mijn haar al naar enkele dagen na de eerste chemo zou kunnen uitvallen heb ik direct een haarstuk uitgezocht, helaas draag ik hem weinig omdat het me zo irriteert en ik hem niet prettig vind zitten maar voor eerste kennismakingen of foto's is het wel handig, en mocht ik straks "schoon" zijn is mijn haar niet 1-2-3 terug dus wie weet kan ik hem dan wel verdragen.
Een week na mijn thuiskomst was de Ruurlose braderie, ik zou hier gaan staan voor de CF stichting maar dat leek misschien niet zo verstandig....maar eigenwijs dat ik ben dacht ik: ik zei wel hoelang ik het volhoud, en zo stond ik toch een hele middag apen te verkopen en het was heerlijk even wat anders en een voordeel ik zag meteen half Ruurlo dus 1 dag je verhaal doen en dan was Ruurlo weer op de hoogte.

En toen was het alweer tijd voor chemo 2, van een van mijn chemo medicijnen is bekend dat je na ongeveer 6 behandelingen tintelingen kunt krijgen in je vingers, uiteraard had ik dit al naar chemo 2, en omdat dit blijven kan zijn moest dit medicijn dus gestopt worden nou dat was tegenvaller nummer 1 van de chemo behandeling.
Maar toen gebeurde het volgende drama, ik had chemo 2 ruim 10 dagen achter de rug en voelde me goed genoeg om ons eerste uitje sinds maanden te doen. We hadden een nachtje weg met avond Soldaat van Oranje geboekt, dit was al in januari gepland en gelukkig kon dit doorgaan tenminste zo leek het....  maar die woensdagvond kreeg ik koorts, ik vloog van 38 graden na 40 in amper 2 uur tijd dus ja toch maar bellen, natuurlijk gebeurt dit in de avond dus eerste hulp bellen alles uitleggen van ene arts naar andere arts en uiteindelijk het hoge woord "je moet komen" uhhh nu??? " ja nu" .... o mijn god het is 23:00 's avonds ik heb geen vervoer dus hoe komt dit goed...... nou daar was meneer dokter wel een oplossing voor, ambulance..... o nee ..... o ja dus.
In Groningen aangekomen bleek ik een infectie te hebben, door de chemo worden mijn witte bloedlichaampjes totaal uitgeschakeld, en helaas is mijn lichaam niet sterk genoeg om dit bij te werken en zo heb ik dus totaal geen weerstand en word ik zelfs ziek van mijn eigen darmbacteriën....
en zo was het dat ik opgenomen werd en de antibiotica aangesloten werd....dikke domper.
Gelukkig toch naar de musical Soldaat van Oranje.
En inmiddels ben ik gewoon ziekenhuis-moe en heb ik voor mezelf de keuze gemaakt dat ik hard wil vechten maar zo veel mogelijk in eigen omgeving en zo min mogelijk in het ziekenhuis wil zijn, dus als het maar enigszins kan thuis behandeld wil worden.
Nou zo werd ons weekendje weg mooi door de neus geboord, heel simpel de mededeling nou ga er maar niet vanuit dat dat doorgaat. En ik was daar zo aan toe na alles wat er gebeurd was onze reis naar Ibiza waar we zo naar uit hadden gekeken die geannuleerd moest worden en de ene tegenvaller na de andere, dus ik wilde gewoon even wat leuks en ipv iets leuks lag ik weer in het ziekenhuis te liggen.
Na 2 dagen antibiotica voelde ik me al veel beter en was de koorts ook weg, maar de cijfertjes bleven achter... als mijn leuco (witte bloedlichaampjes) op 1.0 zaten dan mocht ik toch weg voor het weekend en anders werd het afgeraden.... dus het was heel spannend of het zaterdag ochtend goed zou zijn, maar ik voelde me zo goed en had er zo vertrouwen in dat ik voor mezelf al de keuze had gemaakt.
En toen was het zaterdagochtend en kwam de uitslag.....0,8 dus te laag om het ziekenhuis te verlaten althans het advies was om te blijven.... maar ik was zo klaar met alles en tegelijk had ik vertrouwen in mijn lichaam en wist ik dat het goed zat dus verliet ik het ziekenhuis om bij thuiskomst mijn joggingbroek uit de koffer te halen en te vervangen voor een mooi stel kleding en hoppa richting musical! En het ging hartstikke goed, voelde me goed en heb volop genoten dus wederom bewijs dat ik moet luisteren naar mijn lichaam.
Enkele dagen later was mijn 3e chemo gepland, deze ging helaas niet door omdat ik ziek was geweest en het lichaam dus nog herstellende was mijn leuco's waren flink gestegen maar de rest van de waardes waren niet voldoende. Wel hebben we besproken om voortaan na de chemo een Neulasta injectie te geven, dit is een medicijn wat mijn lichaam helpt om witte bloedlichaampjes aan te maken. Neulasta is alleen wel een ontzettend agressief middel wat heel veel met je lichaam doet, het kan bij een enkeling als een echte aanslag aankomen en pijn geven in de gewrichten met name in je rug omdat daar het beenmerg aangemaakt word etc, maar dit viel bij de meeste patienten wel mee maarja het werd ook niet heel vaak gegeven omdat het niet zo'n lekker spul is....hmmmm ja wat doe je dan, maar als ik het niet neem zou ik steeds een infectie krijgen dat was zeker dus eigenlijk geen keuze.



Ik voelde me de week na chemo 3 gelukkig goed genoeg om toch onze mini-vakantie na zee met de honden door te laten gaan, dus zo kreeg ik zondagochtend de Neulasta injectie en gingen we op weg naar Ter Heijde aan Zee.






Die eerste nacht voelde ik me doodziek maar gaf de "schuld" aan het weg zijn, ander bed andere omgeving ik moest gewoon even wennen en ik had een hypo gehad dus dat was vast de oorzaak, die maandagmorgen keek ik direct uit het raam waar toch die vrachtwagen was gebleven die over me heen was gereden pfff wat voelde ik me ziek...nou leuk op je vakantie en dan alleen maar in bed kunnen liggen, tja er maar aan toe geven en dag 1 genieten van het hotelbed en tv en ach heel veel anders kon ik toch niet, lange strandwandelingen zaten er voor mij natuurlijk ook niet in.

Gelukkig voelde ik me dinsdag stukken beter en konden we heerlijk aan zee uitwaaien, honden zien rennen over het strand, Balou die steeds de zee in sjokt en Pumba die als een dolle over het strand heen vloog want hij had nog nooit zand en zee gezien, we hadden zelfs die dinsdag zulk mooi weer dat we buiten konden lunchen in een leuk strandtentje.
Zo hadden we een paar leuke dagen aan zee en gingen we woensdagavond weer met twee tevreden maar hele vermoeide hondjes naar huis.
Ik had inmiddels ook wat last van mijn gewrichten gekregen, had ik dan toch teveel gewandeld??? OF was ik die een van de weinige die pijn krijgt van Neulasta.......





De volgende keer verder over het Neulasta avontuur...... wat nog steeds tot vandaag de dag een groot klote-k*t avontuur is helaas.....
Morgen mijn 6 chemo en als goed is mijn op-een-na-laatste chemo....laten we het hopen.




woensdag 11 oktober 2017

vier maanden later....

Zo hier ben ik dan weer eens....inmiddels zijn we 4 maanden verder en is mijn leven volledig op kop gezet. Ik zal proberen in dit blog en de volgende blogs wat helderheid te scheppen maar kan het zelf amper bevatten dus laat staan verwoorden...

In mijn vorige bericht gaf ik aan dat ik enorm veel buikpijn had en er niet echt mee geholpen werd. Ik bleef maar aangeven dat ik me ziek voelde, afviel, geen eetlust, weinig energie en die pijn....zoveel onbekende pijn.... maar helaas geen gehoor... en toen bleek het goed mis te zijn.

Eind juni moest ik voor controle bij de longarts zijn, daar aangekomen kreeg ik meteen te horen "wat zie je er slecht uit", nou bedankt dokter...maar kan het net ontkennen want zo voel ik me ook maar dat roep ik al weken.
Ik heb het vermoeden dat mijn klachten lang niet allemaal bij de artsen terecht zijn gekomen want tot heden zie ik regelmatig vraagtekens in hun blik als ik begin over die weken van klachten en dat ik steeds van kastje naar de muur gestuurd werd of met laxeermiddel nummer zoveel opgescheept werd.
Maar deze arts luisterde naar mijn klachten en begon steeds zorgelijker te kijken en aan het einde van het consult zei hij doodleuk "ik ga je hier houden, ik heb geen bed en geen plan maar toch moet je blijven". Nou inmiddels was ik het wel een beetje zat en zag ik het niet zitten om nu ineens zonder spullen of wat geregeld te hebben daar te blijven.
Ik gaf ook aan dat ik het heel vervelend vond dat ik inmiddels al 6 weken aan de bel liep te trekken en twee keer mijn koffer had gepakt maar hun het niet zo dringend vonden en dan nu ineens moest ik acuut blijven.
Daarbij had ik voor dat weekend een leuke culinair avontuur geboekt voor mijn vaders 65e verjaardag en wilde dat niet afzeggen.
Kortom ik zei tegen mijn arts ik ga nu naar huis maar ben zeker bereid om na het weekend terug te komen voor onderzoeken maar wil wel graag dat er dan een bed is en een plan, want iemand opnemen vlak voor het weekend zonder plan tja dan kan ik beter die paar dagen thuis zijn.
Hij noteerde "patient gaat tegen medisch advies in naar huis" zodat hij zich mooi ingedekt had want dat het niet goed was daar binnen in mijn buik dat vermoede hij al....

Tussendoor even een kort verslagje van het culinaire avondje, even wat leuks.....




Het "culinaire avondje goan etten" was enorm geslaagd. Goan etten is een regionaal culinair festijn wat sinds enkele jaren een aantal keren per jaar georganiseerd word. Het doel is lekker lokaal eten met een groep mensen zodra het kan in de buitenlucht, zo hebben ze al eens met tafels door de koeienstal gezeten, bovenop de aspergevelden of onder de molen ze zoeken steeds een mooie locatie. Wij hadden ontzettend geluk met het weer die avond, we hadden een prachtige zomer avond en onze verrassingslocatie was aan de IJsel in Zutphen.
Aangekomen zagen we mooie, lange, wit gedekte tafels in het gras, werden we ontvangen met een welkomst drankje en draaide het varken al rond aan het spit, ja de chefs waren al druk aan het werk met het menu, alle gerechten komen van lokale leveranciers en boeren dus het vlees en het fruit maar ook de wijn, bier en sappen waren van lokale boeren of brouwerij. En naast lekker eten in de buitenlucht verzorgen ze ook entertainment en bij ons was dat thema circus, tussen de gerechten door konden we steeds genieten van een korte act echt prachtig en ook werd er regelmatig wat verteld in het dialect over de geschiedenis van Zutphen dus ook aan pa was gedacht haha.
Al bij al een super leuke belevenis en zoals vele gasten ons al waarschuwden, het is verslavend, als je een keer bij een "goan etten" avond bent geweest dan wil je vaker.....



















Die maandagmorgen melde ik mij braaf op de afdeling, ik had gevraagd of ik later die dag kon komen omdat we in de ochtend een afspraak hadden staan voor Matthijs maar nee dit was niet mogelijk..... uiteindelijk zag ik in de middag!!! pas een verpleegkundige die me doodleuk mededeelt dat ik woensdag!!! het eerste onderzoek zou krijgen.....nou dat noem ik dan niet echt een plan maarja.
Nou de opname begon allemaal heel moeizaam met dingen die niet geregeld waren en de eeuwige discussie over wie een infuus gaat prikken etc. maar woensdag had ik dan uiteindelijk de PET scan, ik kreeg een contrast vloeistof en op de scan zou dan te zien zijn waar er evt een onderbreking zat in de buik. Op de scan was te zien dat er in het stuk darm waar ik precies aangaf pijn te hebben (vlak na de maag) een onderbreking zat, de vloeistof liep niet mooi door mijn darmwand heen. Ze plande voor vrijdag een endoscopie om van binnen te kijken.
Ik gaf direct aan dat er te weinig tijd tussen zat en mijn maag dan niet leeg zou zijn, maar zoals ik gewend ben werd ik niet geloofd en werd het onderzoek gewoon gepland.... nou je raad het al het mislukte volledig ze konden niet door de inhoud van de maag kijken en het roesje was te kort dus ik werd te vroeg wakker. Redelijk angstig en paniekerig kwam ik uit het roesje en hoorde meteen dat het mislukt was MAAR dat ze het zondag.... uhhh zondag????  ja echt zondag opnieuw gingen doen. Maar ze gingen het dan op de IC doen zodat ik dieper onder narcose kon en ze dus wat meer tijd en ruimte hadden.
Nou daar zat ik dan zondag op de IC beetje grapjes te maken met de verpleging en artsen dat hun op zondagmorgen moesten werken blabla..... er hing een ontspannen sfeer, niemand wist dat het vlak daarna flink mis zou gaan.
Ik werd onder narcose gebracht en om de darmwand goed te kunnen bekijken wilden ze wat lucht erin blazen...... en hier ging het mis. PANG.... de darmwand knapte en toen was er paniek.....
Matthijs werd ingelicht en mocht nog even afscheid nemen daarna ben ik met spoed naar de OK gebracht en hebben ze mij in een zwaardere narcose gebracht en zijn ze gaan opereren.
Ze hebben het geknapte stuk darm verwijderd en meteen laten onderzoeken hoe dit toch mogelijk was.
Ik dacht enkele uren later wakker te worden maar in werkelijkheid was het dinsdag avond dat ik bij kwam op de IC aan allerlei slangen en apparatuur, ik begreep er niks van.
Toen legde ze me uit wat er gebeurd was en ook hoe dit heeft kunnen gebeuren... de oorzaak was KANKER..... BOEM die kwam binnen....
Doordat ik dagelijks medicatie gebruik om mijn lever en longen niet te laten afstoten heb ik ook een enorm lage weerstand en kan ik andere ziektes niet afstoten. Helaas is er in mijn lichaam kanker ontstaan en heb ik daar geen weerstand tegen kunnen bieden omdat dit onderdrukt werd door de medicatie, in mijn darmwand had zich dus een kwaadaardig lymfoom ontwikkelt.
Dit heeft er al een lange tijd gezeten en heeft mijn darmwand zo aangetast dat deze op knappen stond en dus tijdens het kijkonderzoek ook is geknapt....
Die pijn die ik al weken voelde was dus kanker.... kwaadaardige cellen die een grote zwarte vlek hadden gemaakt..... en dit gaan we behandelen met chemo en er is goede hoop zei mij arts....
pffff.... oke... dan gaan we dat maar doen dan....denk ik... ofzoiets.....
Na enkele dagen IC ging in naar de afdeling om verder aan te sterken want ik was inmiddels enorm verzwakt en was nog niet sterk genoeg voor chemo.

Een aantal dagen leek het vooruit te gaan maar in eens kon ik niet meer plassen en hield ik vocht vast, dit uitte zich in 20 liter vocht in 2 dagen en alles kwam in de verdrukking. Doordat de darm geknapt was is er veel troep in de buikwant gekomen en zo liep ik dus helemaal vol "normaal" zouden je nieren dit verwerken maar bij mij waren die er zo goed als mee gestopt.
Naast dat mijn nieren nog maar een paar procent werkte stonden mijn lever en darmen stil en kwamen longen en hart in de verdrukking. En ik werd dikker en dikker en die nieren sloegen maar niet aan..... het was elke dag wachten op dat ze het weer gingen doen.....maar niks nope nada.... ze deden niks.
Mijn lichaam was zich volledig aan het vergiftigen en ik was doodziek....  grote paniek brak uit want als mijn nieren niet snel weer zouden gaan werken dan was het klaar.

Op een vrijdag ochtend ging het zo slecht dat artsen met spoed een plan hebben gemaakt en ik kon eigenlijk alleen maar meegaan in hun plan want ik stikte bijna....
Ze hebben me terug geplaatst naar de IC en daar allerlei slangen aangehangen om het vocht te kunnen verwijderen. Zo werd er een drain in mijn lies geplaatst en werd ik aan een dialyse-machine gezet, werden er katheters ingebracht en drains in de buik en dit alles zonder roesjes of narcose omdat mijn lichaam TE ziek was..... die dag was een hel, maar ik moest wel wilde ik dit overleven.




Enkele uren nadat alles in werking was liep ik leeg als een ballon.... het vocht vloog in liters eraf en ik kreeg weer lucht en zelfs mij nieren begonnen weer te werken, ik kon weer plassen!
Vier dagen heb ik daar aan tig slangen gelegen met een lichaam dat me verdomde in de steek had gelaten maar hij deed het weer.... ik kreeg weer vertrouwen.
De meeste slangen mochten eruit alleen de buikdrain zou nog even blijven om het laatste vocht uit de buikwand af te laten lopen.


Na een week op de afdeling mocht ook die drain eruit! Matthijs en ik liepen ons dagelijkse rondje albert heijn en kregen een telefoontje dat de arts graag de drain persoonlijk wilde verwijderen, nou dat laat ik me geen 2 keer zeggen dus hop snel terug naar de afdeling.
Daar stond een trotste MDL arts die niet verwacht had dat mijn organen het weer zouden oppakken, helemaal blij was hij dat het gelukt was, hij nam nog wel voor de zekerheid wat kweken af maar de kans was klein dat er iets mis zou zijn.

Nou was het dan eindelijk zo ver dat ik na inmiddels 7 weken daar te liggen eens vooruitgang boekte???? Dat ik dan toch nog die chemo zou kunnen starten??? Het leek inderdaad even voor de wind te gaan ik mocht zelfs met weekendverlof.....maar helaas in het buikvocht zat een zware schimmel....... teleurstelling nummer ???? ontelbaar inmiddels..... dat kon er ook nog wel bij.

In mijn volgende blog zou ik verder vertellen!



woensdag 21 juni 2017

TE lang geleden... TE veel te vertellen en TE veel pijn en alles een beetje TE....

Het is inmiddels al echt te lang geleden dat ik een blog geschreven heb. En het is niet dat ik niks beleef dus niks te schrijven heb maar meer dat ik het vergeet of te druk ben met van alles.

Inmiddels heeft mijn interview in de LINDA gestaan (nr153) ik vond het zelf een enorm mooi stuk, ook leuk om te zien hoe mensen reageren op social media die je niet kennen maar toch lieve wensen sturen, ook in het nieuwe nummer staat bij reacties nog een bericht van iemand, heel bijzonder om te zien dat totaal vreemden toch meeleven en je het beste wensen.
Ook weten we eindelijk wat er aan de hand is met Pumba, al een lange tijd heeft hij vaak diaree en is hij misselijk, steeds kregen we medicatie voor die problemen maar zodra de kuur klaar was begon het weer, dus moesten we poepjes verzamelen haha dat is altijd feest! Maar we hebben braaf een aantal poepjes opgespaard en naar de dierenarts gebracht, het blijkt dat hij Giardia heeft.
Een of andere ingewikkelde infectie, een naar beestje wat zich hecht aan de darmwand....en je komt er niet 1-2-3 vanaf. We zijn gestart met een ingewikkeld proces, zo moeten ze beide een aantal dagen medicatie hebben en dan op dag 2 en 4 gewassen worden, dan een tijd geen medicatie en dan het proces weer herhalen, ook alle kussens kleden ed moesten gewassen worden en er moest extra gedweild worden in huis. Balou is niet ziek maar moet toch ook behandeld worden voor de zekerheid.
De eerste kuur leek aan te slaan maar in de week dat ze geen medicatie kregen was Pumba meteen weer ziek, dus dat nare beestje is nog lang niet weg. En het is zo sneu voor de hond hij kijkt je dan zo zielig aan en je kunt niet veel doen. Maar we strijden net zolang totdat dat nare beestje uit zijn buik is.
En ik als trouwe baas denk dan.... de hond buikpijn????? nou dan ik ook.
Lichamelijk gezien gaat het dus niet zo lekker..... ik heb al ruim een maand extreem pijn in maag en linkerzijde van mijn buik, voor mij een onbekende pijn, uiteraard begonnen met laxeren en van alles uitsluiten wat het zou kunnen zijn, maar toen ik het niet meer wist toch maar contact gezocht met mijn behandelend ziekenhuis. Helaas werd ik daar van kastje naar de muur gestuurd, de MDL zegt het is vast een CF probleem dus bel hun, zij zeggen longtransplantatie is eerst aanspreekpunt dus hun mogen het "oplossen" en zij stuurde me naar de huisarts.
Gelukkig heb ik een super huisarts die mij goed kent en actie onderneemt dus zij wilde me naar het streekziekenhuis doorsturen, maar helaas wilden ze mij liever niet helpen omdat ik TE complex was... tjaa...dus.... niemand die me kan of wil helpen.
Toch maar bloed geprikt, en mezelf ook laten testen op Giardia want met mijn lage weerstand kan ik dat dus ook krijge😂 dit was het gelukkig niet, dus ook nog een foto laten maken daar leek het ook op een verstopping maar ikzelf twijfel of er nog meer is dan alleen een verstopping....
Maar ze maakten zich niet erg druk en ik moest maar laxeren en nog meer laxeren....maar toen ik gisteren op controle kwam voor mijn longen bleken vele uitslagen niet goed te zijn....
Zo waren mijn nier en lever functie niet goed en had ik verhoogde ontstekingswaardes... heel vaag, ze wilden me wel direct opnemen om wat onderzoeken te doen maar tegelijk zeiden ze we hebben geen bedden.....dus.....ik was enorm boos, verdrietig maar vooral machteloos, dat ik al weken aangeef ik wil graag meer onderzoeken kan er geen echo gemaakt worden oid...en ik gerustgesteld word met "het is vast een verstoppinkje" ik zag het dan ook niet zitten om hoeterpetoet opgenomen te worden met geen plan.

En een opname zou me totaal niet goed uitkomen want had voor aanstaand weekend al heel lang 2 leuke dingen gepland.
Zo gaan we vrijdagavond heel bijzonder uiteten, dit alvast een cadeau voor mijn vaders verjaardag en zondag staat er een dagje Fair op de planning.
Deze Fair is ieder jaar in Aalten, het is een enorm groot evenement en bedenk het maar of het is te doen of te koop echt geweldig! Elk jaar zijn Matthijs en ik dan ook van de partij, uiteraard moet Wielie mee. Voor diegenen die het nog niet weten Wielie is mijn rolstoel, zo heet hij al zolang hij bij me woont:)

Maar natuurlijk heb ik de afgelopen weken naast pijn en in strijd met mezelf en ziekenhuizen ook nog leuke dingen gedaan.
Zo genieten we zodra het kan van het mooie weer in de tuin, lekker stukje vlees op de BBQ of een boek lezen op een ligbed.  Helaas is het Hollandse zomer weer iets te warm voor mij dus met die hittegolf-dagen vertoef ik binnen bij de airco.
Matthijs en ik hebben een droom en dat is een kleine jacuzzi in de tuin, meetwerk is al gedaan en het is mogelijk alleen nu nog sparen hahaha.....en of het haalbaar is geen idee, maar je moet blijven dromen toch:D
Bekend is dat ik helemaal gek ben op musicals dus toen we hoorde dat Elisabeth terug kwam in de openlucht bij Paleis het Loo moesten we daar natuurlijk bij zijn:) dus meteen kaartjes gekocht.
Deze musical speelde ruim 15 jaar terug in Scheveningen, dit was mijn eerste musical en ik was meteen fan het verhaal spreekt me enorm aan en de liedjes zijn prachtig en het belangrijkste Stanley Burleson speelt erin en ja dan MOET ik er wel heen haha.
En zoals met veel dingen blijft je eerste herinnering het mooist dus zo is Elisabeth dan ook mijn favoriete musical, dus daar moesten we bij zijn!

Omdat we een hotel-abonnement hebben, hebben we natuurlijk een nachtje erbij aan geplakt.
Aangekomen in ons hotel hebben we eerst lekker geluncht op het terras want het was gelukkig mooi weer, daarna hebben we nog heerlijk een uur in de wellness gezeten.
Ze hadden een mini wellness in de kelder en dat kon je voor een uur prive afhuren, er was een stoombad, een sauna met douche, een jacuzzi en een relax-hoek, echt een geweldige ruimte, dus daar hebben we heerlijk van genoten! Na ons relax momentje een heerlijk drie gangen menu gehad en toen op naar Paleis het Loo!
Het hotel was 6 minuten rijden van Paleis het Loo dus dit was ideaal.
We hadden super mooi weer gelukkig dus konden lekker in de open lucht genieten van een prachtige voorstelling, het was waanzinnig maar zo snel afgelopen....
En wat kan ik me dan irriteren aan mensen die gewoon gaan lopen tijdens de voorstelling, er was duidelijk gezegd dat er geen pauze was dus je moest je plasjes 1,5 uur ophouden, en drankjes etc kon je voortaan kopen en je kreeg een flesje water dus lijkt mij geen probleem om 1,5 uur dan op je plek te blijven....maar nee hoor ik denk dat er wel 40 mensen voor ons heen hebben gelopen tijdens de voorstelling, hoe zonde is dat???
Natuurlijk zullen er mensen zijn die een reden hebben maar ook genoeg die geen goede reden hadden om heen en weer te kleppen..... en dan nog het ergste....
Voordat de musical begon gaven ze aan dat als het afgelopen was je per vak weg mocht lopen, dus eerst het middenveld dan de ene kant tribune enz nou simpel toch????? en jawel hoor je gelooft het niet maar tijdens het laatste nummer, wanneer het einde nadert en er veel gebeurd en er allerlei emoties zijn gaan er gewoon doodleuk mensen weg....gewoon weg.....gewoon opstaan en lopen gewoon weg.....😱  omdat ze anders niet snel genoeg bij hun auto zijn..... dan vraag ik me toch echt af waarom koop je in godsnaam een kaartje???
Nou dat was even een mega irritatie die avond maar het mocht de pret niet drukken hahaha we hebben genoten van de musical en wat had ik het graag nog een keer willen zien.
De volgende dag hebben we na het uitgebreide ontbijt nog een uurtje de wellness afgehuurd om te te genieten van jacuzzi en sauna, en omdat ze de sauna waren vergeten aan te zetten en we daarom een kwartier moesten wachten kregen we het uur ontspannen uurtje aangeboden. Super service dus, en wij gingen uitgerust naar huis.



















Ondertussen dat ik dit schrijf bel ik heen en weer met het ziekenhuis in Groningen en hoor ik dat ik morgen daarheen moet om een scan te laten maken, aan de hand daarvan gaan we verder kijken.
Als ik meer weet dan laat ik dat natuurlijk weten:)

Binnenkort zou ik ook weer een blog schrijven over mijn ontwikkelingen bij kaartjesmettaartjes want ook daar is van alles gebeurd:)

Liefs Lianne

woensdag 26 april 2017

Charmant filmpje van de neusdouche een leuke fotoshoot voor een mooi blad en uiteraard kaartjes!

Hallo allemaal,

Doordat het thuis allemaal wat anders liep had ik gewoon even geen zin om te bloggen.
Maar nu heb ik er even tijd en zin voor gemaakt.
Inmiddels gebruik ik al een tijdje de neusdouche het is een soort van elektrische tandenborstel die water door je neus spuit, deze gebruik ik sowieso twee maal daags en hiermee spoel ik ook de antibiotica door mijn neus.
Helaas heb ik ondanks dat ik zo mijn best doe en de arts zegt dat het er redelijk uit ziet toch veel pijn, continue achter mijn ogen een drukkende pijn op slechte dagen straalt dit door mijn gehele schedel tot aan mijn tanden.
Wat de oorzaak is is onbekend en niet verklaarbaar, helaas is er nog geen oplossing voor of werkende pijnstilling dus zou er wel mee moeten leren leven ofzo.....over enkele weken weer een controle bij de KNO dus dan het nogmaals maar op tafel gooien.
Ik zal even een filmpje plaatsen waarin je kunt zien hoe de neusdouche werkt😂


Nou zoals je ziet het is een beetje maf maar als het werkt dan doen we het braafjes:)
Daarnaast ben ik de laatste tijd bezig met allerlei kaartjes te maken, oa voor de evenementen waar ik deze zomer ga staan.
Zo zal je me zien op de Bruilse Fair, 2e pinksterdag op de streekproducten-dag bij Kaasboerderij Weenink en natuurlijk op de Ruurlose Braderie.
De kaarten waar ik me nu mee bezig houd zijn met name gezellige vrolijke voorjaarskaartjes.  En deze dagen zullen kaarten en cadeautjes voor moederdag gemaakt worden! 




















Daarnaast had ik twee weken geleden een ontzettende leuke dag, ik mocht naar Amsterdam voor een fotoshoot voor een tijdschrift.
Het was echt helemaal compleet, een team van 6 man stond om mij heen aan me te plukken en elk detail moest perfect zijn.
Eerst werd mijn make-up en haar gedaan, daarna heeft een stylist wat kleding setjes uitgekozen, na wat stukken gepast te hebben vonden we een blouse die MIJ was en toen kwam het foto werk pfff wat een wereld, maar erg leuk om eens mee te maken.
Halverwege mei lig ik in de winkel haha ik laat jullie weten welk blad het is!
In de make-up in een studio in A'dam.


Mocht ik exact weten wanneer het tijdschrift in de winkel ligt dan houd ik jullie natuurlijk op de hoogte!!



Tot snel,
Liefs Lianne





vrijdag 17 maart 2017

Leuke dingen, controle Groningen en natuurlijk kaartjes!

Zo dan... het is alweer een tijdje terug dat ik een blog geschreven heb.
Dus hier komt vast weer een heel verhaal😆

Waar zou ik beginnen....uhmm met iets leuks dat lijkt me wel wat.
Sinds enkele weken heeft Matthijs een nieuwe baan hij werkt weer in het hout en dat bevalt hem erg goed, dus hopen op een contract binnenkort.
Maar bij deze nieuwe job heeft hij dus elke vrijdagmiddag vrij dus daar hebben we al 2 keer even leuk gebruik van gemaakt.
Zo zijn we een keer op vrijdagmiddag "zomaar" naar de bioscoop geweest, we zaten tussen de pubers en andere gezinnen die ivm de voorjaarsvakantie ook gewoon midden op de dag in de bioscoop zaten.
Wij hadden dus de grootste lol dat we daar tussen zaten, we hebben de film " een tuintje in mijn hart" gezien en het was een super leuke film, kregen er echt vakantiegevoel bij.
Heerlijke sushi bij Nori in Doetinchem
En vorige week vrijdag hebben we eerst wat sushi gegeten bij Nori ons favoriete sushi-restaurant in de omgeving en daarna zijn we naar de musical "De Marathon" geweest.
In een woord GEWELDIG.... het was werkelijk fantastisch, we hebben enorm genoten. Een musical vol humor maar ook een traan, geweldig hoe ze alles om hebben gezet in een musical/dans vorm en de prachtige muziek van Thomas Acda.
Mocht je in de mogelijkheid zijn dat hij bij jou in de buurt draait, GAAN gewoon doen je krijgt echt geen spijt!
De Marathon!!!


En met het mooie weer kan ik het ook niet laten om alvast het voorjaar en pasen in huis te halen dus ben alweer lekker crea-bea geweest met mos, bolletjes, huisjes,eitjes, veertjes en bloemen.
Daarnaast moest ook de tuin eraan geloven.....wat een klus zeg, maar het ziet er weer mooi opgeruimd uit en altijd leuk om te zien dat er weer van alles gaat groeien🌱🌷



Daarnaast was het deze week ook weer eens tijd voor de 3 maandelijkse controle.
Het goede nieuws mijn longen waren top, ze zijn weer terug bij hoe het was voor mijn infectie in augustus dus dat is fijn.
Alles word moderner en ook alles moet sneller dit is helaas te merken, zo hebben ze nu een transplantatie centrum waar alle getransplanteerden wat voor orgaan dan ook samen komen voor hun arts, maar als longpatiënt moet je longfunctie blazen maar dat kan daar niet dus moet je daar dus weer voor naar de longafdeling..... maar retour naar de transplantatie poli daar moet je inscannen bij een aparaat, vervolgens gesprek met verpleegkundige nou alles moet snel snel even snel longen luisteren en thuis moet ik al mijn medicijnlijst doorkijken zodat ze dat niet hoeven te bespreken tijdens het consult. Dus het word wat onmenselijker helaas en om het nog spannender te maken moet ik nu voortaan ook mijn eigen bloed prikken!!! ja ja ik moet dus voortaan met vingerprikken bloed prikken en dat opsturen en dan hebben ze de uitslag al als ik op consult kom, zo kunnen de evt aanpassingen in medicatie meteen bespreken tot heden kreeg je enkele dagen na je bezoek de uitslag of verandering per mail..... leuk hoor modernisering....
Ook bleek dat ik niet de goede uitnodiging had gehad dus ik dacht gewoon consult maar het was een follow up dat betekent dat er meer onderzoek word gedaan, dus moet je van alles meenemen, extra bloedprikken en foto's maken, nou dit wist ik niet dus kwam met lege handen haha.
De verpleegkundige baalde al beetje en gaf aan de dat de nieuwe secretaresse het nog niet helemaal begreep...... nou ja dat kan natuurlijk, toen ik later een afspraak maakte bij de secretaresse zegt zij " de artsen snappen het allemaal nog niet helemaal ze vullen het niet goed in".
Haha zoals het bijna overal gaat, lekker naar een ander wijzen hahaha..... toen moest ik bloedprikken dit zit dan weer bij de longafdeling pfff dus weer retour en daar moest ik ook een potje ophalen voor sputum dat moet onderzocht worden. Dit moest ik thuis doen en dan opsturen maarja ik kreeg van de lieve laborante alleen een potje..... ja denk niet dat ze dat snappen bij postNL.
tja ga ik dan naar de secretaresse die er echt niets van snapte..... of toch maar op de longafdeling naar mijn oude bekende secretaresse, uhhh laatste dus, en zij begon al te lachen.
" tja hadden ze mij maar daar moeten laten zitten, dan hadden ze nu niet zoveel miscommunicatie gehad, maar ach ik zou je wel het goede geven anders word jij hier de dupe van", dus heel lief heeft zij het sputum potje met papier en retour envelop in orde gemaakt.
Bij de KNO was het weer feest natuurlijk me favoriete onderzoek stond weer gepland zoals elke 3 maand, er worden dan 2 watten vol verdoving in mijn neus gedrukt tot in mijn holtes dus ja heel ver weg en ja ik voel het achter me ogen en ja doet heel veel pijn.
Dat moet even inwerken en dan is het verdoofd maar ook je keel dus slikken gaat moeilijk en alles voelt raar maar oke, daar lag ik dan op de behandeltafel netjes op tijd om 10:30........ toen werd het al 11:00......en om 11:15 kwam eindelijk de arts. Ze gaat dan met een lange metalen pin met een lampje en camera via de neus naar binnen en kan ze kijken in mijn hoofdholtes en kaak holtes om te zien of het er goed uitziet. Dan gaat ze met een mega pincet en stofzuiger naar binnen om troep weg te halen, en als er dan iets om een hoekje zit geeft de assistente een pincet met een bochtje aan of ander speelgoed wat ze maar wil, daarna spuit ze alle holtes vol met bepaalde zalf.
Het is eigenlijk neuspeuteren op hoog niveau en gruwelijk pijnlijk ondanks de verdoving.
De arts vond het er redelijk schoon uit zien maar wat er zat leek wel aan het ontsteken zijn dus moet ik nu gaan spoelen met antibiotica.
Nou toen mocht ik weer moe, uitgeput en gepijnigd naar huis!
En over 6 weken terug naar de KNO om te kijken of de AB wat doet in mijn neus.

We vierde vorig weekend ook nog de verjaardag van mijn nichtje, ze is alweer 4 geworden! We hadden wat kleine Frozen spulletjes gekocht en een dokterskoffertje dus weer een blij meisje!
En amper 2 weken later is haar zusje jarig dus daarvoor maar weer op cadeautjes jacht...en dat vind ik leuk joh haha kindercadeautjes kopen, wil altijd te veel kopen😂

Ook heb ik tussen mijn bezigheden door soms nog tijd en energie om wat kaartjes te maken.
Ik maak nu wat boerderij kaarten en wat klassiekere kaartjes, hier is ook vraag naar.
Aanstaande week wil ik verder gaan met vrolijk pasen kaarten en voorjaarskaarten.
Vanavond ben ik ook nog benaderd door iemand die een winkeltje heeft in handgemaakte cadeau artikelen en wil graag een paar van mijn dingetjes in haar winkeltje plaatsen, hartstikke leuk natuurlijk.
Hopen dat er animo voor is, dan gaat kaartjesmettaartjes heel NL door.
Kaarten met dialect teksten
  Boerderij kaartjes


Een klassiekere stijl baby kaart en een schattige koe en kalfje 
Etiketten voor aan een bos bloemen








































Nou er volgen vast weer snel nieuwe verhalen!

Liefs Lianne