woensdag 21 juni 2017

TE lang geleden... TE veel te vertellen en TE veel pijn en alles een beetje TE....

Het is inmiddels al echt te lang geleden dat ik een blog geschreven heb. En het is niet dat ik niks beleef dus niks te schrijven heb maar meer dat ik het vergeet of te druk ben met van alles.

Inmiddels heeft mijn interview in de LINDA gestaan (nr153) ik vond het zelf een enorm mooi stuk, ook leuk om te zien hoe mensen reageren op social media die je niet kennen maar toch lieve wensen sturen, ook in het nieuwe nummer staat bij reacties nog een bericht van iemand, heel bijzonder om te zien dat totaal vreemden toch meeleven en je het beste wensen.
Ook weten we eindelijk wat er aan de hand is met Pumba, al een lange tijd heeft hij vaak diaree en is hij misselijk, steeds kregen we medicatie voor die problemen maar zodra de kuur klaar was begon het weer, dus moesten we poepjes verzamelen haha dat is altijd feest! Maar we hebben braaf een aantal poepjes opgespaard en naar de dierenarts gebracht, het blijkt dat hij Giardia heeft.
Een of andere ingewikkelde infectie, een naar beestje wat zich hecht aan de darmwand....en je komt er niet 1-2-3 vanaf. We zijn gestart met een ingewikkeld proces, zo moeten ze beide een aantal dagen medicatie hebben en dan op dag 2 en 4 gewassen worden, dan een tijd geen medicatie en dan het proces weer herhalen, ook alle kussens kleden ed moesten gewassen worden en er moest extra gedweild worden in huis. Balou is niet ziek maar moet toch ook behandeld worden voor de zekerheid.
De eerste kuur leek aan te slaan maar in de week dat ze geen medicatie kregen was Pumba meteen weer ziek, dus dat nare beestje is nog lang niet weg. En het is zo sneu voor de hond hij kijkt je dan zo zielig aan en je kunt niet veel doen. Maar we strijden net zolang totdat dat nare beestje uit zijn buik is.
En ik als trouwe baas denk dan.... de hond buikpijn????? nou dan ik ook.
Lichamelijk gezien gaat het dus niet zo lekker..... ik heb al ruim een maand extreem pijn in maag en linkerzijde van mijn buik, voor mij een onbekende pijn, uiteraard begonnen met laxeren en van alles uitsluiten wat het zou kunnen zijn, maar toen ik het niet meer wist toch maar contact gezocht met mijn behandelend ziekenhuis. Helaas werd ik daar van kastje naar de muur gestuurd, de MDL zegt het is vast een CF probleem dus bel hun, zij zeggen longtransplantatie is eerst aanspreekpunt dus hun mogen het "oplossen" en zij stuurde me naar de huisarts.
Gelukkig heb ik een super huisarts die mij goed kent en actie onderneemt dus zij wilde me naar het streekziekenhuis doorsturen, maar helaas wilden ze mij liever niet helpen omdat ik TE complex was... tjaa...dus.... niemand die me kan of wil helpen.
Toch maar bloed geprikt, en mezelf ook laten testen op Giardia want met mijn lage weerstand kan ik dat dus ook krijge😂 dit was het gelukkig niet, dus ook nog een foto laten maken daar leek het ook op een verstopping maar ikzelf twijfel of er nog meer is dan alleen een verstopping....
Maar ze maakten zich niet erg druk en ik moest maar laxeren en nog meer laxeren....maar toen ik gisteren op controle kwam voor mijn longen bleken vele uitslagen niet goed te zijn....
Zo waren mijn nier en lever functie niet goed en had ik verhoogde ontstekingswaardes... heel vaag, ze wilden me wel direct opnemen om wat onderzoeken te doen maar tegelijk zeiden ze we hebben geen bedden.....dus.....ik was enorm boos, verdrietig maar vooral machteloos, dat ik al weken aangeef ik wil graag meer onderzoeken kan er geen echo gemaakt worden oid...en ik gerustgesteld word met "het is vast een verstoppinkje" ik zag het dan ook niet zitten om hoeterpetoet opgenomen te worden met geen plan.

En een opname zou me totaal niet goed uitkomen want had voor aanstaand weekend al heel lang 2 leuke dingen gepland.
Zo gaan we vrijdagavond heel bijzonder uiteten, dit alvast een cadeau voor mijn vaders verjaardag en zondag staat er een dagje Fair op de planning.
Deze Fair is ieder jaar in Aalten, het is een enorm groot evenement en bedenk het maar of het is te doen of te koop echt geweldig! Elk jaar zijn Matthijs en ik dan ook van de partij, uiteraard moet Wielie mee. Voor diegenen die het nog niet weten Wielie is mijn rolstoel, zo heet hij al zolang hij bij me woont:)

Maar natuurlijk heb ik de afgelopen weken naast pijn en in strijd met mezelf en ziekenhuizen ook nog leuke dingen gedaan.
Zo genieten we zodra het kan van het mooie weer in de tuin, lekker stukje vlees op de BBQ of een boek lezen op een ligbed.  Helaas is het Hollandse zomer weer iets te warm voor mij dus met die hittegolf-dagen vertoef ik binnen bij de airco.
Matthijs en ik hebben een droom en dat is een kleine jacuzzi in de tuin, meetwerk is al gedaan en het is mogelijk alleen nu nog sparen hahaha.....en of het haalbaar is geen idee, maar je moet blijven dromen toch:D
Bekend is dat ik helemaal gek ben op musicals dus toen we hoorde dat Elisabeth terug kwam in de openlucht bij Paleis het Loo moesten we daar natuurlijk bij zijn:) dus meteen kaartjes gekocht.
Deze musical speelde ruim 15 jaar terug in Scheveningen, dit was mijn eerste musical en ik was meteen fan het verhaal spreekt me enorm aan en de liedjes zijn prachtig en het belangrijkste Stanley Burleson speelt erin en ja dan MOET ik er wel heen haha.
En zoals met veel dingen blijft je eerste herinnering het mooist dus zo is Elisabeth dan ook mijn favoriete musical, dus daar moesten we bij zijn!

Omdat we een hotel-abonnement hebben, hebben we natuurlijk een nachtje erbij aan geplakt.
Aangekomen in ons hotel hebben we eerst lekker geluncht op het terras want het was gelukkig mooi weer, daarna hebben we nog heerlijk een uur in de wellness gezeten.
Ze hadden een mini wellness in de kelder en dat kon je voor een uur prive afhuren, er was een stoombad, een sauna met douche, een jacuzzi en een relax-hoek, echt een geweldige ruimte, dus daar hebben we heerlijk van genoten! Na ons relax momentje een heerlijk drie gangen menu gehad en toen op naar Paleis het Loo!
Het hotel was 6 minuten rijden van Paleis het Loo dus dit was ideaal.
We hadden super mooi weer gelukkig dus konden lekker in de open lucht genieten van een prachtige voorstelling, het was waanzinnig maar zo snel afgelopen....
En wat kan ik me dan irriteren aan mensen die gewoon gaan lopen tijdens de voorstelling, er was duidelijk gezegd dat er geen pauze was dus je moest je plasjes 1,5 uur ophouden, en drankjes etc kon je voortaan kopen en je kreeg een flesje water dus lijkt mij geen probleem om 1,5 uur dan op je plek te blijven....maar nee hoor ik denk dat er wel 40 mensen voor ons heen hebben gelopen tijdens de voorstelling, hoe zonde is dat???
Natuurlijk zullen er mensen zijn die een reden hebben maar ook genoeg die geen goede reden hadden om heen en weer te kleppen..... en dan nog het ergste....
Voordat de musical begon gaven ze aan dat als het afgelopen was je per vak weg mocht lopen, dus eerst het middenveld dan de ene kant tribune enz nou simpel toch????? en jawel hoor je gelooft het niet maar tijdens het laatste nummer, wanneer het einde nadert en er veel gebeurd en er allerlei emoties zijn gaan er gewoon doodleuk mensen weg....gewoon weg.....gewoon opstaan en lopen gewoon weg.....😱  omdat ze anders niet snel genoeg bij hun auto zijn..... dan vraag ik me toch echt af waarom koop je in godsnaam een kaartje???
Nou dat was even een mega irritatie die avond maar het mocht de pret niet drukken hahaha we hebben genoten van de musical en wat had ik het graag nog een keer willen zien.
De volgende dag hebben we na het uitgebreide ontbijt nog een uurtje de wellness afgehuurd om te te genieten van jacuzzi en sauna, en omdat ze de sauna waren vergeten aan te zetten en we daarom een kwartier moesten wachten kregen we het uur ontspannen uurtje aangeboden. Super service dus, en wij gingen uitgerust naar huis.



















Ondertussen dat ik dit schrijf bel ik heen en weer met het ziekenhuis in Groningen en hoor ik dat ik morgen daarheen moet om een scan te laten maken, aan de hand daarvan gaan we verder kijken.
Als ik meer weet dan laat ik dat natuurlijk weten:)

Binnenkort zou ik ook weer een blog schrijven over mijn ontwikkelingen bij kaartjesmettaartjes want ook daar is van alles gebeurd:)

Liefs Lianne